ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ

Το σαββατοκύριακο έχουμε μπροστά μας ένα εθνικιστικό παραλήρημα, ενώ εδώ και καιρό η κοινωνία, για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση, βρίσκεται σε συνεχείς διαμαρτυρίες για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει από τις πολιτικές δυνάμεις των τελευταίων σαράντα χρόνων (και αυτούς που οι ίδιες εξυπηρετούν). Αυτές οι διαμαρτυρίες κοντεύουν να φτάσουν στην ανώτατη ριζοσπαστική δράση ενάντια σε αυτούς τους μηχανισμούς (προπηλακισμοί πολιτικών στελεχών, γιαουρτώματα, αποκλεισμοί και καταλήψεις ανώτατων κυβερνητικών και καθεστωτικών κτιρίων, απαξίωση θεσμών).

Η εξουσία μπροστά σε αυτή την κατάσταση, έχοντας χάσει τον έλεγχο και την ελπίδα μέσω της συγκυβέρνησης, πετάει το τελευταίο της γάντι, την εθνική συναίνεση. Ανέκαθεν το ιδεολόγημα της εθνικής ενότητας αποτελούσε την πρόταση της κυριαρχίας για έξοδο από την κρίση. Και γιατί όχι άλλωστε, αφού λειτουργεί εξαιρετικά σαν ελαφρυντικό για την αυξανόμενη εξαθλίωση μας, αναπαράγει επιτυχώς το μίσος προς τους μετανάστες (δικαιολογώντας σκούπες και φασιστικά πογκρόμ) και τέλος, για χάρη της φιμώνεται κάθε φωνή αντίστασης.

Αυτές τις ημέρες, λοιπόν, η εξουσία ρίχνει μέσω του υπουργού «προστασίας της εξουσίας» γενικευμένες απειλές ενάντια σε κάθε κινητοποίηση που πρόκειται να συμβεί κατά την διάρκεια των παρελάσεων. Δεν διστάζει να επιτίθεται ανοιχτά, μέσω του προτάγματος της «μηδενικής ανοχής», ότι οποιαδήποτε διαμαρτυρία, ακόμη και η ανάρτηση ενός πανό, θα κατασταλεί και θα ποινικοποιηθεί μέσω οποιουδήποτε τρόπου (ρίψει χημικών, προσαγωγή ή σύλληψη).

Μέσα σε αυτή την γενικευμένη επίθεση του καθεστώτος, έχουμε και την άνοδο ναζιστικών και ακροδεξιών «εξτρεμιστικών» ομάδων (βλ. πολιτοφυλακές απόστρατων αξιωματικών). Βέβαια, ο Χρυσοχοΐδης δεν μπορεί να καταστείλει αυτές τις συμμορίες, αφού το αστυνομικό σώμα στο σύνολο του όχι απλά έχει ίδιες πεποιθήσεις, αλλά θα τις επικροτήσει, απ’ ότι φαίνεται, και στις ανερχόμενες εκλογές (σε σχετική έρευνα το 70% του αστυνομικού σώματος τίθεται ανοιχτά υπέρ της Χρυσής Αυγής).

Καλούμε όλες τις κοινωνικές ομάδες να διαμαρτυρηθούν με οποιαδήποτε μορφή, αλλά, εκτός από την κοινωνική καταπίεση τους, να μην ξεχνάνε το εθνικιστικό νόημα και την φασιστική προέλευση των παρελάσεων, την ομοιομορφία, την πειθαρχία, την τάξη, αλλά και την ανωτερότητα-τιμή που αυτές προάγουν και τα εγκλήματα των εθνών-κρατών (και όχι μόνο, βλ. το ρόλο της εκκλησίας το ’21, η οποία σαμπόταρε οποιαδήποτε ενέργεια για την κοινωνική απελευθέρωση).

Με τις διαμαρτυρίες στις παρελάσεις του Οκτωβρίου, η κυβέρνηση Παπανδρέου έχασε την τελευταία της ελπίδα και μπροστά στην κοινωνική οργή και εξέγερση ζήτησε καταφύγιο στα υπόλοιπα καθεστωτικά κόμματα για να ξαναδημιουργήσουν την τελευταία τους ελπίδα, την κοινωνική και εθνική συναίνεση και ενότητα.

ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΠΙΔΑ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s