Πορεία 23/6 προσυγκέντρωση 17:30 στον ΕΚΧ σχολείο, 19:00 καμάρα

Οι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι, οι καταλήψεις, τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα είναι κομμάτια των κοινωνικών αγώνων ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο. Με όπλο μας την αλληλεγγύη τα υπερασπιζόμαστε!

eikositreis

Πορεία αλληλεγγύης στους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους, τις καταλήψεις και τα αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα
Σε μια περίοδο που ο κοινωνικός διάλογος μονοπωλείται από επίπλαστα οικονομίστικα διλήμματα διαχείρισης της κρίσης (μνημόνιο – αντιμνημόνιο, ευρώ –δραχμή) και τη συγκρότηση μιας νέας εθνικής αντιγερμανικής αφήγησης, οι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι, τα αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα και οι καταλήψεις συνιστούν από τη στιγμή της δημιουργίας τους άρνηση της συνέχισης του ετεροκαθορισμού των κοινωνικών μας σχέσεων από κράτος και κεφάλαιο. Ταυτοχρόνως αποτελούν μια συλλογική δημιουργία δομών που επανανοηματοδοτούν τις έννοιες της κοινότητας, της αλληλεγγύης και της ισότητας. Αποτινάσουν από το φαντασιακό τους κάθε ψευδοιδεολόγημα περί εθνικής σωτηρίας όπως διαμορφώνεται και πάλι σήμερα από την κυβέρνηση Σύριζα – Αν.Ελ και απονοηματοδοτούν κάθε εγχείρημα «διάσωσης» της χώρας με οικονομίστικου τύπου διαχειριστικές διαπραγματεύσεις. Όσο η κυκλοφορία του κεφαλαίου επιβάλλεται μέσω της αέναης ανάπτυξης βαθαίνοντας τις ρωγμές της επίπλαστης κοινωνικής ευημερίας που εξασφάλιζε την κοινωνική ειρήνη, και οδηγώντας ανεξέλεγκτα σε νέου τύπου αποικιοκρατικές σχέσεις δουλικότητας, τόσο δεν υπάρχει εναλλακτική πέρα από τη ρήξη με το υπάρχον.
Οι απελευθερωμένοι κοινωνικοί χώροι ως κοινωνικές οντότητες απελευθερωμένες από τη σχέση εξάρτησης με το νεοφιλελεύθερο οικοδόμημα δέχονται τα πυρά της εξουσίας, μιας εξουσίας που δε συγχωρεί και αργά ή γρήγορα εκδικείται την αμφισβήτηση και την αντίσταση σε αυτήν. Αντίσταση που πολύμορφα πραγματώνεται μέσα από το πρόταγμα και τα έμπρακτα εγχειρήματα συλλογικοποίησης και αυτοδιαχείρισης των ζωών μας από εμάς τους ίδιους και τις ίδιες. Μέσα από συμμετοχικές ισότιμες διαδικασίες όπου οι άνθρωποι συνδημιουργούμε το καθημερινό μας γίγνεσθαι με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη και ελευθερία, επανοικειοποιούμενοι τα κοινά: από τα άμεσα αναγκαία για τη ζωή (στέγη, τροφή, ενέργεια, υγεία, παιδεία κ.λπ.) μέχρι τη διεκδίκηση του δημόσιου χώρου ως πεδίου συνάντησης, κοινωνικής ζύμωσης και συλλογικής διαμόρφωσης, μέχρι τα ίδια τα πολυδιάστατα πεδία άσκησης πολιτικής και λήψης αποφάσεων, την ίδια την επανανοηματοδότηση των εαυτών μας ως αυτεξούσιων υποκειμένων που συνοικοδομούν την ιστορία.
Οι κατασταλτικές ενέργειες ενάντια σε ελεύθερους κοινωνικούς χώρους, καταλήψεις, αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα που τίθενται, ως μορφή ή περιεχόμενο, ανταγωνιστικά ως προς το υπάρχον, όχι μόνο δεν είναι κάτι το πρωτοφανές, αλλά οξύνονται ραγδαία καθώς τα περιθώρια της απορρύθμισης στενεύουν.
Στη Θεσσαλονίκη στις 16/4 έγινε διακοπή της ηλεκτροδότησης του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου «Σχολείο». Το κτήριο καταλήφθηκε το 2010 για να απελευθερωθεί από το καθεστώς εγκατάλειψης και να ανοιχτεί στην κοινωνία . Είναι ένας χώρος ζωής, ελευθερίας, αλληλεγγύης, άμεσης δράσης, ελπίδας, αξιοπρέπειας, δημιουργικής έκφρασης, ισότητας, αμφισβήτησης, αυτοθέσμισης και αντίστασης. Το εγχείρημα ξεκίνησε για τη δημιουργία μιας κοινότητας με βασικό άξονα τα ελεύθερα μαθήματα και τη συμμετοχή με αμεσοδημοκρατικά χαρακτηριστικά. Μέσα στα 5 χρόνια λειτουργίας του και την πλατιά κοινωνική αποδοχή του τόσο μέσα από την ίδια τη φύση του εγχειρήματος όσο και από τους κοινωνικούς αγώνες που δόθηκαν, κατόπιν πιέσεων της εκκλησίας (νόμιμη ιδιοκτήτρια του κτηρίου) και στη συνέχεια εντολής από το δήμο, πραγματοποιήθηκε διακοπή της ηλεκτροδότησης από τη ΔΕΗ – ΔΕΔΔΗΕ, με παρουσία κλούβας των ΜΑΤ. Ακολούθησε μια περίοδος συνεχών δράσεων με παρεμβάσεις (ΔΕΗ –ΔΕΔΔΗΕ, δημοτικό συμβούλιο), καταλήψεις (γραφεία Σύριζα Θεσ/νίκης), μικροφωνικές, πορεία γειτονιάς και στις 18/5 προβήκαμε σε επιτυχημένη επανασύνδεση από την κολώνα της ΔΕΗ παρά την υψηλή επικινδυνότητα. Παρόλα αυτά το επόμενο πρωί συνεργείο της ΔΕΗ -ΔΕΔΔΗΕ, μετά από καταγγελία της αστυνομίας, προέβη σε δεύτερη διακοπή της ηλεκτροδότησης. Ύστερα από έναν νέο κύκλο δράσεων [καταλήψεις στην Εκκλησιαστική Κεντρική Υπηρεσία Οικονομικών (Ε.Κ.Υ.Ο.) και στο γραφείο του αντιδημάρχου], επιχειρήσαμε εκ νέου επανασύνδεση από την κολώνα στις 26/5, η οποία αποκατέστησε την ηλεκτροδότηση του χώρου που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.
Τα τελευταία δύο χρόνια το εγχείρημα της κατειλημμένης αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ αποτέλεσε φορέα ελεύθερης έκφρασης τόσο της κοινωνίας όσο και των κινημάτων αντίστασης ευρύτερα. Την τελευταία περίοδο, μετά και την ψήφιση του αντίστοιχου νομοσχεδίου από τη νέα κυβέρνηση, το εγχείρημα απειλείται από την ενσωμάτωση και την αποστείρωσή του από εκείνα τα κινηματικά χαρακτηριστικά που κατάφερε να πάρει. Είναι υπόθεση όλων μας να διασφαλίσουμε και να επεκτείνουμε τον ελεύθερο και κοινωνικό χαρακτήρα της.
Το κατειλημμένο εργοστάσιο της Βιο Με τα τελευταία χρόνια βρίσκεται υπό καθεστώς άμεσης δημοκρατίας στη βάση και αυτοδιαχείρισης στην παραγωγή. Ο επαναπροσδιορισμός των στόχων και του αντικειμένου της παραγωγής ήταν συνάρτηση δύο βασικών παραγόντων, του ανθρώπου και της φύσης, παράγοντας πλέον φυσικά καθαριστικά και σαπούνια. Ο πόλεμος των αφεντικών είχε ως αποτέλεσμα τη συστράτευση με το μέρος τους κάποιων εργαζομένων που επέλεξαν να μην συμπορευτούν με την αυτοδιαχείριση του εργοστασίου αλλά αντί αυτού να διεκδικούν τις αποζημιώσεις τους αντιτιθέμενοι στην ύπαρξή του. Επιπλέον, ο δικαστικός ζυγός γέρνει εις βάρος του εγχειρήματος της Βιο Με με αποτέλεσμα να χρειάζεται ακόμη περισσότερο να πλαισιώσουμε το εγχείρημα αυτό και να δημιουργήσουμε ένα πλατύ και δυναμικό κίνημα υπεράσπισής του, όπως έγινε και σε αντίστοιχες περιπτώσεις ανά τον κόσμο.
Στην Αθήνα στις 2/4 η 3η τακτική συνεδρίαση του Ν.Π.Δ.Δ. Αθλητισμού και Πολιτισμού του Δήμου Ζωγράφου, με ομόφωνη έγκριση αποφάσισε την οριστική μεταστέγαση του Δημοτικού Ωδείου στον κατειλημμένο αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο της «Βίλας Ζωγράφου» με αφορμή την ακαταλληλότητα του μέχρι τώρα χώρου στέγασης του ωδείου και παρά την ύπαρξη και άλλων διαθέσιμων και κατάλληλων χώρων για τον εν λόγω σκοπό, φανερώνοντας τα σχέδια για εκκένωση της κατάληψης.
Στα Γιάννενα στις 6/4 η στεγαστική κατάληψη «Acta et verba» εκκενώθηκε με τις αστυνομικές δυνάμεις να προκαλούν σοβαρές ζημιές στο χώρο. Ακόμη, επιτέθηκαν στους αλληλέγγυους που είχαν συγκεντρωθεί, προσήγαγαν έναν σύντροφο που ήταν εκείνη την ώρα μέσα στο χώρο, ενώ έκλεψαν και τα λεφτά από το ταμείο οικονομικής ενίσχυσης της εφημερίδας «Άπατρις». Στις 11/4 έγινε επανακατάληψη της στέγης.
Στην Αθήνα στις 7/4 ξημερώματα πραγματοποιήθηκε από φασιστοειδή αποτυχημένη εμπρηστική επίθεση εναντίον του αυτοδιαχειριζόμενου κοινωνικού χώρου «Μπερντέ» στα Άνω Ιλίσια. Προκλήθηκε μόνο υλική ζημιά με το σπάσιμο ενός τζαμιού.
Στην Αθήνα στις 18/4 πραγματοποιήθηκε κατάληψη στον εγκαταλελειμμένο χώρο «Κένταυρος» στο Άλσος της Ν. Φιλαδέλφειας με σκοπό την αναμόρφωσή του σε ανοιχτό κοινωνικό κέντρο. Άμεσα βρήκε πολέμιους τα πρόσωπα της δημοτική αρχής, καθώς ίδιος ο συριζαίος δήμαρχος κάλεσε τα ΜΑΤ ώστε να εκκενωθεί η κατάληψη και, αφού δεν τα κατάφερε, προέβη σε απόπειρα διακοπής της ηλεκτροδότησης από συνεργείο του δήμου.
Στη Λάρισα στις 10/5 η κατάληψη στέγης «Ντουγρού», που πραγματοποιήθηκε στις 9/5 και παρότι είχε στήριξη και αποδοχή από τη γειτονιά, εκκενώθηκε την αμέσως επόμενη μέρα με επέμβαση ΜΑΤ, ΟΠΚΕ και ασφάλειας και προσαγωγή 26 συντρόφων. Επιπλέον, από τη μεριά του ο δήμαρχος Καλογιάννης, με τη δήλωσή του στο δημοτικό ραδιόφωνο ότι δεν ασκήθηκε βία εκ μέρους της αστυνομίας, αφενός ψεύδεται και αλλοιώνει τα γεγονότα της εκκένωσης και αφετέρου νομιμοποιεί κοινωνικά την επιχείρηση των μπάτσων στα αυτιά των ακροατών.
Στην Κόρινθο στις 20/5 παρακρατικοί ακροδεξιοί προσπάθησαν τα ξημερώματα να βάλουν φωτιά στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι «Πυλαρινός». Την ώρα εκείνη δεν υπήρχαν σύντροφοι/ισσες μέσα στο χώρο και οι ζημιές περιορίστηκαν σε υλικές. Το σκηνικό συμπληρώθηκε και από εισβολή αστυνομικών δυνάμεων στο στέκι, οι οποίες προχώρησαν σε λήψη στοιχείων, αποτυπωμάτων και πολιτικού υλικού.
Στην Αθήνα στις 9/6 τα ξημερώματα φασίστες παρακρατικοί έβαλαν εμπρηστικό μηχανισμό στην είσοδο του στεκιού «Αντίπνοια». Προκλήθηκαν ασήμαντες υλικές ζημιές και η μικρής έκτασης φωτιά σβήστηκε άμεσα από γείτονες.
Στο Αγρίνιο στις 11/6 τα ξημερώματα η κατάληψη «Apertus» δέχτηκε θρασύδειλη επίθεση από τα βοθρολύματα της χρυσής αυγής. Μετά από δύο χρόνια αδράνειας στην πόλη του Αγρινίου βγήκαν για λίγο από τις τρύπες τους, πέταξαν τρικάκια, έγραψαν σύνθημα στον εξωτερικό τοίχο της κατάληψης και έκαψαν την μαυροκόκκινη σημαία. Όλες οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι χώροι αντίστασης και αλληλεγγύης ανέκαθεν αποτελούσαν στόχο του κράτους, του παρακράτους και των εχθρών της ελευθερίας.
Η διεκδίκηση της ύπαρξης των εγχειρημάτων αντίστασης, χάρη στην κοινωνική τους νομιμοποίηση, ενάντια στο κοινωνικά ανεκτό και αναλώσιμο γίγνεσθαι και πέρα από το κυρίαρχο κοινωνικό φαντασιακό, είναι ο τρόπος μας για τη δημιουργική διαχείριση των αναγκών μας, συγκρουόμενοι/ες με την επιβεβλημένη κανονικότητα κράτους – κεφαλαίου. Ενάντια στο περιβόητο αξίωμα της αγοράς «Αναπτύξου ή πέθανε», εμείς επιλέγουμε έναν άλλο δρόμο, αυτόν της ανθρώπινης αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας που ξαναγεννιέται μέσα στους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους, τις καταλήψεις, τους αδιαμεσολάβητους κοινωνικούς αγώνες για τα κοινά και ενάντια σε πάσης φύσεως εκμετάλλευση και περιφράξεις. Για εμάς η διαφύλαξη των απελευθερωμένων κοινωνικών εγχειρημάτων είναι η διαφύλαξη του χρόνου, του χώρου, των εννοιών και των σχέσεων που επανοικειοποιούμαστε-δημιουργούμε ως κομμάτια του κοινωνικού κινήματος.
Ενάντια σε κράτος και καταστολή
ελεύθεροι χώροι ελεύθερη ζωή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s