Μοίρασμα κειμένων προπαγάνδισης και στήριξης του Καραβανιού Αγώνα και Αλληλεγγύης (από 30/6 στην Αθήνα) για την υπεράσπιση της ΒΙΟ.ΜΕ., για την υπεράσπιση των κατειλημμένων-αυτοδιαχειριζόμενων εργοστασίων

Το παρακάτω κείμενο μοιράστηκε στη λαϊκή αγορά στην Ευζώνων (απέναντι από ΕΡΤ3) και στους δρόμους και τα καταστήματα της γύρω περιοχής (Λεωφόρος Στρατού) την Παρασκευή 24 Ιουνίου 2016 σε ένα πλαίσιο προπαγάνδισης και στήριξης του επερχόμενου Καραβανιού Αγώνα και Αλληλεγγύης για την υπεράσπιση του κατειλημμένου και αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ.. Η αναβολή που πήρε πριν έξι μήνες η διαδικασία για την εκποίηση και τον πλειστηριασμό του οικοπέδου και του εργοστασίου λήγει στις 30 Ιουνίου. Το Καραβάνι Αγώνα και Αλληλεγγύης στο οποίο καλούν οι εργαζόμενοι του ανακτημένου εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ., μαζί με τους «Ρομπέν του ξύλου» από το ανακτημένο εργοστάσιο ξυλείας στην Πατρίδα Ημαθίας, και οι πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, θα φτάσει μέχρι την Αθήνα στις 30 Ιουνίου για ανοιχτή συνέλευση στο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός και για έναρξη διαμαρτυρίας διαρκείας, από 1 Ιουλίου, έξω από το Υπουργείο Εργασίας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΗΣ – ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΒΙΟ.ΜΕ.

Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

—————————————————————————————————————————————–

          «…κι αν είναι κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι…

μη φοβηθείς το χαλασμό, φωτιά, τσεκούρι, τράβα…»

Η  ΠΑΡΑΓΩΓΗ  ΣΤΑ  ΧΕΡΙΑ  ΤΗΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εδώ και οκτώ σχεδόν χρόνια βιώνουμε και στην ελληνική κοινωνία τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης που ξέσπασε με την κατάρρευση του χρηματοπιστωστικού συστήματος. Μια κρίση με τεράστια οικονομικά χρέη τα οποία, αν και τα δημιούργησαν τα μεγαλοαφεντικά- ντόπια και διεθνή-, καλούνται να σηκώσουν το βάρος τους οι εξαθλιωμένοι της κοινωνίας. Στην πράξη, αυτό το βάρος που επιβάλλεται στα κατώτερα οικονομικά στρώματα το βιώνουμε μέσα από σκληρές οικονομικές πολιτικές λιτότητας, με μνημόνια να διαδέχονται το ένα το άλλο και κυβερνητικά μέτρα ασφυκτικά για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας. Στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης πλέον στροφής της παγκόσμιας πολιτικής, βλέπουμε καθημερινά να καταργούνται εργασιακά κεκτημένα χρόνων, να γίνονται απανωτές περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και δημοσιονομικές δαπάνες, να φτάνει στα ύψη η ανεργία, να υποβαθμίζεται η παιδεία και η υγεία, να ξεπουλιούνται δημόσιες υπηρεσίες, να προωθούνται δυσβάσταχτα φορολογικά μέτρα, να εξωθούνται στην εξαθλίωση όσοι και όσες δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να ανταπεξέλθουν σε ένα καθεστώς όπου η πρόσβαση στην κάλυψη ακόμα και των πιο βασικών αναγκών εξαρτάται πλέον από την αγοραστική δύναμη του καθένα/της καθεμίας.

          Το κοινωνικό κλίμα που καλλιεργείται είναι αυτό του κανιβαλισμού και ενός ιδιότυπου “εμφυλίου πολέμου” μεταξύ των καταπιεσμένων ανθρώπων- ντόπιων και μεταναστών- όπου ο θάνατος του ενός προβάλλεται ως λύση για τη ζωή του άλλου. Μια τακτική γνωστή στην ιστορία της εξουσίας και της εκμετάλλευσης, όπου όσο επιτυγχάνεται το σχέδιο της «διαίρεσης» μεταξύ των καταπιεσμένων τόσο προστατεύεται η «βασιλεία» της κυριαρχίας των καταπιεστών. Εμείς που δεχόμαστε όλη αυτή τη γενικευμένη επίθεση από τα πάνω, από αυτούς που μας εξουσιάζουν και μας εκμεταλλεύονται, οφείλουμε να σταθούμε δυνατοί και δυνατές, να σκεφτούμε ποια είναι τα συμφέροντα της δικής μας μεριάς του οδοφράγματος, να ενώσουμε τις φωνές μας με αυτές των ανθρώπων που καταπιέζονται μαζί με εμάς και να αντισταθούμε. Όταν το κράτος, είτε με δεξιό είτε με αριστερό πρόσωπο, δε μπορεί πια να κρατήσει ούτε τα προσχήματα που να το στηρίζουν ως δήθεν εγγυητή της κοινωνικής λειτουργίας, τότε είναι ακόμη πιο αναγκαίο να υψώσουμε τις φωνές μας και να πούμε ότι «ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΕΣΑΣ», ότι μπορούμε να πάρουμε μόνες μας και μόνοι μας τις ζωές μας στα χέρια μας.

          Αυτό έκαναν και οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (ΒΙΟ.ΜΕ.) Θεσσαλονίκης όταν, απλήρωτοι ήδη από το 2011 και μπροστά στον εργοδοτικό εξαναγκασμό να μείνουν ξαφνικά και άνεργοι με την επιχείρηση να κηρύττει πτώχευση και στο εργοστάσιο να μπαίνει λουκέτο, διάλεξαν το δρόμο του αγώνα. Ενώθηκαν, κατέλαβαν το εργοστάσιο και το έθεσαν σε επαναλειτουργία με όρους αυτοδιαχείρισης – αυτοδιεύθυνσης – αυτοοργάνωσης, με συλλογικές, αμεσοδημοκρατικές αποφάσεις, χωρίς αφεντικά, και χτίζοντας εργασιακές-κοινωνικές σχέσεις ισότητας και αλληλεγγύης. Η εργοδοσία Φίλκεραμ – Johnson (ιδιοκτησίας Γ. Φιλίππου) στάθηκε εξαρχής ενάντια στο εγχείρημα των εργατών, προσπαθώντας με διάφορους τρόπους να διασπάσει τη συσπείρωσή τους και τη δύναμη του αγώνα τους, ξεκινώντας και μια δικαστική διαμάχη για την εκποίηση του οικοπέδου και τον πλειστηριασμό του εργοστασίου. Κίνηση που βρήκε απέναντί της ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης, αφού ο κόσμος της τοπικής και όχι μόνο αγωνιζόμενης κοινωνίας στάθηκε εξαρχής στο πλευρό των εργαζομένων, στήριξε τον αγώνα τους με πολλούς τρόπους και ήταν εκεί με δυναμικές κινητοποιήσεις στο δρόμο και στα δικαστήρια προκειμένου να ματαιωθεί η διαδικασία του πλειστηριασμού. Διαδικασία που τελικά πήρε εξάμηνη αναβολή, η λήξη της οποίας έρχεται σε λίγες μέρες, στις 30 Ιουνίου, ανοίγοντας και πάλι την υπόθεση ξεπουλήματος της επιχείρησης.

          Μπροστά στις απειλές των αφεντικών, στα κάθε λογής «χτυπήματα» που δέχονται οι εργαζόμενοι του αυτοδιαχεριζόμενου εργοστασίου από κομματικές δυνάμεις, από την κυβερνητική σιγή ιχθύος που ακόμη μια φορά επιβεβαιώνει πόσο κούφια είναι τα προεκλογικά λόγια που ξεστομίζουν όλοι οι ανερχόμενοι στα κυβερνητικά τιμόνια, και από επιστρατευμένες μειοψηφίες πρώην εργαζομένων του εργοστασίου των οποίων τη συνεργασία εξασφάλισε με μεθοδεύσεις η εργοδοσία, η ΒΙΟ.ΜΕ. χρειάζεται τη στήριξη όλων μας. Το παράδειγμα του αγώνα τους χαράσσει ένα ακόμη μονοπάτι για τις κοινωνικές αντιστάσεις, ανοίγει με δραστικό τρόπο το δρόμο για τη συλλογική αγωνιστική διεκδίκηση όσων μας στερούν. Στο δρόμο αυτό ήρθε να εμπλουτίσει και να δυναμώσει τους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες και το ανακτημένο εργοστάσιο ξυλείας στην περιοχή Πατρίδα Ημαθίας. Εκεί οι εργαζόμενοι μετά από πολύ καιρό υπομονής απέναντι σε κούφιες υποσχέσεις της εργοδοσίας για καταβολή των δεδουλευμένων που χρωστούσε ήδη από το 2011, ενώ την ίδια στιγμή έβαζε μπρος και τη διαδικασία για κήρυξη πτώχευσης της επιχείρησης, αποφάσισαν να πάρουν το εργοστάσιο στα χέρια τους. Έτσι, τον Ιανουάριο του 2016 οι εργαζόμενοι της «Ε. Παπαδόπουλος – Ν. Παγούρας Α.Β.Ε.Ε.» προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας και κατέλαβαν το εργοστάσιο για να το επαναλειτουργήσουν με αυτοδιαχείριση, πλέον ως οι «Ρομπέν του ξύλου».

            ΒΙΟ.ΜΕ. και «Ρομπέν του ξύλου» αποτελούν τα ελπιδοφόρα εκείνα παραδείγματα συλλογικού αγώνα που δείχνουν ότι μπορούμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, να αυτοοργανωθούμε, να δράσουμε συλλογικά και αμεσοδημοκρατικά, χωρίς διαμεσολαβητές, χωρίς αντιπροσώπους, χωρίς αφέντες όποιας λογής. Η στήριξη στον αγώνα τους είναι στήριξη στον αγώνα που είναι ανάγκη- ακόμη πιο πολύ σε τέτοιους «καιρούς οργισμένους»- να δίνουμε όλοι και όλες οι επισφαλώς εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες, οι άνεργοι/ες, όσοι και όσες βλέπουμε τις ζωές μας να υποβαθμίζονται καθημερινά.

         Στο πλαίσιο αυτών των αγώνων, και με την επερχόμενη λήξη της αναβολής της διαδικασίας πλειστηριασμού του εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ., οι εργαζόμενοι του εργοστασίου μαζί τους «Ρομπέν του ξύλου» και τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης καλούν σε ένα Καραβάνι Αγώνα και Αλληλεγγύης που θα φτάσει μέχρι την Αθήνα. Στις 30 Ιουνίου θα συναντηθούν στο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ για μια ακόμη ανοιχτή συνέλευση όπου συλλογικά θα διαμορφωθούν τα βήματα των κινητοποιήσεων που από την επομένη, 1 Ιουλίου, θα βρουν την αγωνιζόμενη κοινωνία έξω από το Υπουργείο Εργασίας για διαμαρτυρία διαρκείας.

Στεκόμαστε στο πλευρό των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ. και των «Ρομπέν του ξύλου»

Αλληλεγγύη με όλους και όλες που αγωνίζονται για μια ζωή με αξιοπρέπεια

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ

ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΑ, ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 

Ν Α   Π Α Ρ Ο Υ Μ Ε   Τ Ι Σ   Ζ Ω Ε Σ   Μ Α Σ   Σ Τ Α   Χ Ε Ρ Ι Α   Μ Α Σ

Συλλογικές αντιστάσεις – Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη

 

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος | Σχολείο για τη μάθηση της ελευθερίας

Βασ. Γεωργίου και Μπιζανίου γωνία

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s