Κάλεσμα σε πορεία 6 Δεκέμβρη

15267574_714342072060331_247240170191390511_n

Στις 6 Δεκέμβρη του 2008, πέφτει νεκρός ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος από τα χέρια του μπάτσου Κορκονέα, πληρωμένου δολοφόνου του κράτους. Το γεγονός πυροδοτεί, αμέσως, την έκρηξη της συσσωρευμένης οργής και καταπίεσης από τα 34 χρόνια της μεταπολίτευσης και της κάλπικης ευημερίας. Το άρωμα της εξέγερσης αστραπιαία γεμίζει τους δρόμους και αποκτά υπόσταση από ένα κοινωνικό υποκείμενο που αυθόρμητα συνίσταται σε εξεγερσιακό , οργανώνεται και ξεσπά ενάντια στη σάπια ελληνική πραγματικότητα. Σπασίματα, φωτιές καισυγκρούσεις με τα σώματα ασφαλείας είναι ταβασικά συστατικά του αγώνα εκείνων των ημερών. Σε δεύτερο επίπεδο, ο Δεκέμβρης μέσα από τις καταλήψεις σχολείων και δημοσίων κτιρίων που γίνονταν κάθε μέρα περισσότερες, δημιούργησε παρακαταθήκη για τη δημιουργία συνελεύσεων και έβαλε για πρώτη φόρα πολύ κόσμο σε διαδικασία ζύμωσης και συνδιαμόρφωσης. Οι μέρες εκείνες ήταν η έκφραση της οργής για τη δολοφονία του Αλέξη, αλλά και μέρες της εξέγερσης και της ανατροπής του γυάλινου αυτού κόσμου που δεν περιορίζονται σε ένα Δεκέμβρη του ’08 ούτε σε κάποιο μεμονωμένο αγώνα. Όλες αποτελούν συνέχεια στο δρόμο της μετάβασης από τον καπιταλισμό σε μία αταξική και ελεύθερη κοινωνία ισότητας και οργάνωσης από τα κάτω για τους κάτω.Φυσικά το κράτος και οτιδήποτε αυτό προστατεύει με τους μηχανισμούς του, απαντά με το σκληρότερο τρόπο στις αντιστάσεις και τα άτομα που το απειλούν, κάνοντας άμεσα ορατούς τους όρους της κυριαρχίας του. Από τα χημικά, τις κρότου λάμψεις σε ευθεία βολή, τους ξυλοδαρμούς στις πορείες και στα κρατητήρια, από τις εκκενώσεις σε καταλήψεις και στέκια, μέχρι τις ποινές ισόβιας κάθειρξης και τις δολοφονίες. Εξου και ο φόνος του Γρηγορόπουλου ήρθε να προστεθεί στις χιλιάδες εκτελέσεις του ελληνικού κράτους και παρακράτους.Οι πνιγμοί στο Αιγαίο και οι φονικές νάρκεςστον Έβρο, τα εργατικά «ατυχήματα», οι νεκροί της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης (αυτοκτονίες, νεκροί από μαγκάλια κλπ.), οι ξυλοδαρμοί μέχρι θανάτου στα Α.Τ. και στα ελληνικά κολαστήρια, οι άθλιες κατασταλτικές επιχειρήσεις της ΕΛ.ΑΣ σε κάθε αγώνα των καταπιεσμένων και βέβαια, ως ειδική μνεία λόγω της θέσης τους στο μετερίζι του κοινωνικού πολέμου, οι δεκάδες εκτελέσεις επαναστατών και αγωνιστών, έχουν στοιχειώσει όλες τις κυβερνήσεις και τα κομματικά μαντριά της <<μεταπολίτευσης>>.Επειδή, για εμάς, όποιος ξεχνάει τους νεκρούς συντρόφους ξεχνάει και τον ίδιο τον αγώνα καθώς και επειδή οι εξεγέρσεις είναι η νίκη της μνήμης έναντι της λήθης, ως ελάχιστο τρόπο αναγνώρισης του αγώνα τους αναφέρουμε τις περιπτώσεις των: Κανελλοπούλου και Κουμή, Κασίμη, Καλτεζά, Τσουτσουβή, Πρέκα, Μαρίνου, Τεμπονέρα, Μαραγκάκη, Τόνυ Ονούα, Γκουλιώνη, Φούντα.Η εξέγερση λοιπόν του Δεκέμβρη του ’08 δεν ήταν ένα τυχαίο συμβάν σε τυχαίο χρόνο. Θα μπορούσε κάποιος να τη χαρακτηρίσει ωςδιαισθητική μιας και συνέβη σε μια-οικονομικά- εύρωστη Ελλάδα, δομημένη στον << εκσυγχρονισμό >> και τον υπερκαταναλωτισμότων δυτικών προτύπων, που κυοφορούσε όμωςμέσα της τα μνημόνια και που υπόκωφα τα πρώτα καμπανάκια της ταξικής λιτότητας που έμελλε να ακολουθήσει έκρουαν. Η χάρτινη ανάπτυξη και η ευημερία εξαφανίστηκε τόσο γρήγορα ξεσκεπάζοντας τη σαθρότητα των θεμελίων του <<ισχυρού>> ελληνικού καπιταλισμού, δίνοντας τη θέση της σε μια εποχή βαθιάς ύφεσης που τσάκισε και τσακίζει τις καταπιεσμένες τάξεις και τις κατακτήσεις που η τελευταία πέτυχε με τους αγώνες της. Τα τελευταία 5 χρόνια βιώνουμε την ασυδοσία της ελληνικής κυβέρνησης, αριστερής, δεξιάς κεντρώας ή τεχνοκρατικής, να επιβάλει τα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας που φαινομενικά της επιβάλλουν, τον οικονομικό επεκτατισμό και την αναπτυξιολαγνεία όπως και την πλήρη υποτίμηση και υποβάθμιση των ζωών μας που η αξία τους μετράται μόνο με όρους εμπορεύματος, κόστους τετρακοσίων ευρώ και έπειτα ως καταναλωτική.Έτσι,ο Δεκέμβρης του 08 σηματοδότησε και χάραξε την πορεία για μια νέα εποχή των κινημάτων που στόχο δεν έχουν την κατάληψη της εξουσίας και αντιμάχονται τις κρίσεις και το σύστημα εν γένει. Τα γεγονότα το επιβεβαιώνουν με τις μεγάλες απεργίες, τους αγώνες όπως π.χ. των κατοίκων στις Σκουριές, τα κινήματα των αγανακτισμένων και των πλατειών καθώς και όλες τις καθημερινές αντιστάσεις που αναδεικνύονται σε συλλογικές μάχες. Μα αν σε κάτι το κράτος είναι αποτελεσματικό, αυτό σίγουρα είναι οι ιδέες και οι τρόποι του να καταστέλλει τέτοιες αντιδράσεις. Πέραν της άμεσης και συχνοφορεμένης λύσης της βίας, ένα άλλο δυνατό χαρτί του είναι οι αριστερές και δήθεν προοδευτικές κυβερνήσεις που παρουσιάζονται σαν αυτόκλητοι σωτήρες , υιοθετώντας πάντοτε «αγωνιστικό» και «λαϊκό» προφίλ, φιλικό στις αγανακτισμένες μάζες, το οποίο φυσικά χάνεται αμέσως μετά την εκλογή τους. Τέτοια ήταν και η περίπτωση του Σύριζα που με κεντρικό σύνθημα -Η ελπίδα έρχεται- αφομοίωσε όποια αγωνιστική ενέργεια και ζωτικότητα είχε δημιουργικά γεννηθεί μέσα από τους αγώνες, μετατρέποντας τη σε μία λογική ανάθεσης και ελπίδα θεσμικής επίλυσης των προβλημάτων της κοινωνίας.Τέλος, αν κάτι μας δίδαξε η ιστορία και η πείρα των τελευταίων 8 χρόνων είναι η πάντα επίκαιρη ανάγκη για αυτοοργανωμένες, βίαιες,ατομικές και συλλογικές εξεγέρσεις.Να γκρεμίσουμε την άχρωμη, στείρα και εξοντωτική για τον άνθρωπο, τα ζώα και τη φύση αυτή κοινωνία και στα συντρίμμια της να χτίσουμε τον κόσμο που ονειρευόμαστε. Και αν κάποιοι μας λένε ουτοπιστές τα παραδείγματα της Ροζάβα, των Ζαπατίστας, της Ανατολικής Ουκρανίας κλπ. και ο δρόμος που χαράσσουν μπορούν να τους διαψεύσουν. Ένας δρόμος αυτοθέσμισης και αλληλεγγύης που καλούμαστε όλοι/ες να βαδίσουμε.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΕΝΝΗΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ.ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ ΓΙΑ ΕΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΥΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΜΑΣ!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s