Γεωστρατηγική Αναβάθμιση της Ελλάδας ή πώς θα σε κάνουν κρέας για κανόνια

Ο πόλεμος αποτελεί σύμφυτο φαινόμενο του καπιταλισμού και κάθε εκμεταλλευτικής κοινωνίας. Είναι στη φύση ενός συστήματος παραγωγής που έχει ατμομηχανή το κέρδος. Είναι η συνέχιση του λυσσαλέου ανταγωνισμού μεταξύ των αφεντικών, είναι μια «βαθμίδα» στην εξέλιξη της καπιταλιστικής αναπαραγωγής, είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα. Όταν η κατανομή της «πίτας» του παγκόσμιου πλούτου που παράγεται από την εργατική τάξη δεν μπορεί να συμφωνηθεί μεταξύ των καπιταλιστικών τάξεων και των συμμαχιών τους με «ειρηνικά» μέσα (π.χ. εξαγωγές, ξένες επενδύσεις, εξωτερικός δανεισμός, κλπ), τότε τα κράτη σέρνονται σε πόλεμο προς συμφέρον των μονοπωλίων τους: για τον έλεγχο ενεργειακών κοιτασμάτων, ενεργειακών δικτύων και των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων (π.χ. Δρόμος του Μεταξιού, αγωγοί, ενεργειακά δίκτυα UHV, κλπ), για την «κατάκτηση» νέων αγορών, τον έλεγχο στα μερίδια αγοράς πωλήσεων και προμηθειών πρώτων υλών και εργατικών χεριών, για το άρπαγμα «σφαιρών επιρροής», εδαφών και περιφερειών με γεωοικονομική, γεωπολιτική και στρατηγική-στρατιωτική σημασία, για την ανατροπή καθεστώτων και κυβερνήσεων που δεν εξυπηρετούν την μια ή την άλλη ιμπεριαλιστική δύναμη.

Σήμερα οι επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης, οι δυσκολίες στην ανάκαμψη της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, η αναιμική ανάκαμψη των ρυθμών μεγέθυνσης των αστικών κρατών οξύνουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Λόγω της αλλαγής στον συσχετισμό δύναμης μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας-Ρωσίας, σε συνθήκες ανισόμετρης ανάπτυξης, εκδηλώνονται σφοδροί οικονομικοί ανταγωνισμοί με τη μορφή συναλλαγματικών και εμπορικών πολέμων, ιδιαίτερα μετά το 2010. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι περιφερειακές στρατιωτικές αναμετρήσεις με τη μορφή «πολέμου δια αντιπροσώπων». Αυτό το μέτωπο επιθετικότητας εκτείνεται από την Ουκρανία στη Β. Αφρική και τη Μ. Ανατολή. Παράλληλα οι διαμάχες μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας, καθώς και η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας, αποδυναμώνουν τη συνοχή του ΝΑΤΟ και προκαλούν νέους παράγοντες αστάθειας και στη ΝΑ Μεσόγειο.

Το ελληνικό κράτος εκμεταλλευόμενο την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή, στο πλαίσιο της γεωστρατηγικής του αναβάθμισης και της ανάκαμψης της κερδοφορίας του ντόπιου κεφαλαίου, αναλαμβάνει τον ρόλο του χωροφύλακα των Βαλκανίων, εμβαθύνοντας τις σχέσεις του με το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Είναι γεγονός ότι η Κεντροβαλκανική Ζώνη αποτελεί τη μόνη στρατηγική διαδρομή για την ασφάλεια των ενεργειακών πόρων που ελέγχουν οι ΗΠΑ και για την μεταφορά φυσικού αερίου από την Ανατολή προς την Κεντρική και Νότια Ευρώπη. Οποιοδήποτε πλάνο «ενεργειακής απεξάρτησης» της Δ. Ευρώπης από τη Ρωσία που για στρατηγικούς και οικονομικούς λόγους επιδιώκει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και οι δυτικές πολυεθνικές του πετρελαίου περνά από εκεί. Ιδιαίτερη σημασία για την ενεργειακή απεξάρτηση έχει ο αγωγός φυσικού αερίου TAP, ο οποίος ξεκινώντας από το Αζερμπαϊτζάν θα διοχετεύει φυσικό αέριο στην Ευρώπη μέσω της Θράκης και της Β. Ελλάδας, με στόχο να καλύπτει ενεργειακά το σύνολο των χωρών της Βαλκανικής. Στην Αλεξανδρούπολη ο TAP βρίσκεται σε σύνδεση με τον σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) της ελληνικών συμφερόντων AEGEAN.Στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης έχει εγκατασταθεί νατοϊκό πολεμικό υλικό και σχεδιάζεται βάση στρατιωτικών ελικοπτέρων που θα συνδέεται με τις νατοϊκές βάσεις στη Μαύρη Θάλασσα που «επιτηρούν» τη Ρωσία.

Υπό το ίδιο πρίσμα, η ακύρωση των ρωσικών συμφερόντων αγωγών north stream στην Ουκρανία κλπ με την ευρωατλαντική στεγανοποίηση των Δυτικών Βαλκανίων που επιτυγχάνεται με την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι μια αλληλένδετη διαδικασία. Με την εν λόγω Συμφωνία επιχειρείται η νατοϊκή περικύκλωση της Ρωσίας, η αποκοπή της από τις «θερμές θάλασσες» και η ασφυκτική πίεση στη Σερβία που αρνείται να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Παράλληλα, η Συμφωνία εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Ισραήλ διασφαλίζοντας τους «δρόμους» του αγωγού East Med, εξασφαλίζει προνόμια τόσο στα πιο παραγωγικά κεφάλαια του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού όσο και στη μεγαλοαστική τάξη της γειτονικής χώρας. Πέραν όμως αυτών, υπέρ της Συμφωνίας τάχθηκαν και ισχυρά ελληνικά οικονομικά συμφέροντα. Άλλωστε είναι γνωστή η δράση του ελληνικού κεφαλαίου στη βαλκανική χερσόνησο, όπου έχει «απλωθεί» με εξαγωγές εμπορευμάτων, κεφαλαίων, υποκαταστήματα τραπεζών, θυγατρικές ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων, εκμετάλλευση υποδομών, πρώτων υλών και εργατικών χεριών.

Σε όλο αυτό το εκρηκτικό μείγμα έρχονται να προστεθούν και οι ανταγωνισμοί τεράστιων επιχειρηματικών ομίλων για τα αποθέματα υδρογονανθράκων στην Α. Μεσόγειο. Τι συμφέρον έχουμε, όμως, εμείς από τους ανταγωνισμούς και τις συγκρούσεις μεταξύ των κεφαλαίων και των κρατών; Όταν η Ελλάδα, όπου το βιοτικό επίπεδο των από τα κάτω έχει υποχωρήσει τρομακτικά σε σχέση με το 2009, όπου το υψηλό δημόσιο χρέος (180,4% του ΑΕΠ) σημαίνει δημοσιονομικά πλεονάσματα 2,2% μέχρι το 2060, βρίσκεται στη δεύτερη θέση των νατοϊκών δαπανών ως προς το ΑΕΠ πίσω από τις ΗΠΑ, ξοδεύοντας το 2,4% του προϊόντος της. Όταν το ελληνικό κράτος παραχωρώντας εδάφη για τη δημιουργία νατοϊκών βάσεων, μετατρέπεται σε ένα απέραντο στρατόπεδο (π.χ. βάσεις σε Άραξο και Σούδα). Και ας μην ξεχνάμε ότι στο παρελθόν, ως μέλος της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ, συμμετείχε ενεργά σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους, όπως ενάντια στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβυή κ.α.

Για εμάς είναι σαφές ότι όπως σε καιρό ειρήνης, έτσι και σε καιρό πολέμου τα συμφέροντα των από τα κάτω είναι διαμετρικά αντίθετα από εκείνα του κεφαλαίου. Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι είναι «μορφή ζωής» του καπιταλισμού, είναι η άλλη όψη της ιμπεριαλιστικής ειρήνης. Και όταν αυτή η ιμπεριαλιστική ειρήνη παύει να γεμίζει τις τσέπες των αφεντικών, αναφέρουν ένα κίβδηλο κοινό «ελληνικό» συμφέρον καταπιεστών και καταπιεζόμενων, ώστε να μας στείλουν να πολεμήσουμε για τα κέρδη τους. Παράλληλα, οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες όταν χρειάζονται χρησιμοποιούνται ως φτηνό εργατικό δυναμικό και ως μοχλός πίεσης για την μείωση των μισθών και των ντόπιων. Όταν δεν χρειάζονται, στοιβάζονται σε απάνθρωπα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτή είναι η λεγόμενη μεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. Επιπλέον, οι καθημερινές δολοφονίες άμαχων πληθυσμών αποτελούν σταθερό χαρακτηριστικό των πολέμων το οποίο μεταφέρεται με τη μορφή στατιστικών μέσα από τις οθόνες μας, αποπροσωποποιώντας χιλιάδες θανάτους. Μετατρέπεται το αποτρόπαιο σε αφηρημένο, η σφαγή σε κανονικότητα.

Καθώς λοιπόν το ελληνικό κράτος εξοπλίζεται στρατιωτικά και η παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή ενισχύεται, καλούμαστε να εκφράσουμε την εναντίωση μας στον πόλεμο, τον μιλιταρισμό, τον εθνικισμό. Να αγωνιστούμε ενάντια στην εκμετάλλευση, ενάντια στα αφεντικά και στα κράτη τους, ενάντια στον καπιταλισμό και τη βαρβαρότητα που γεννά. 

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΣΤΗΝ Ε.Ε. – ΣΤΟ ΝΑΤΟ

ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΟΥΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΙ /ΕΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close